NOC WYZWOLENIA

Tak to już jest, że w no­cy, przy od­po­wied­nio sprzy­jających wa­run­kach, sa­mi pot­ra­fimy dos­trzec lep­szą część włas­nej duszy. Zmysły wyos­trzają się, wyob­raźnia wręcz sza­leje, a wrażli­wość rośnie do te­go stop­nia, że cza­sami aż głupio się przyz­nać co stało się po­wodem naszych łez. Słyszałam kiedyś, iż człowiek nie po­winien wstydzić się płaczu, ale po­wodu z ja­kiego płacze. Znam ludzi, których wzrusza noc­na sym­fo­nia świer­szczy i znam ludzi, których nie wzrusza śmierć naj­bliższych. Kto z nich po­winien się wstydzić? Obo­je? A może nikt? Sama nie wiem, choć z ręką na...