From blog A new life2012-12-16 01:48
"To już przedmieścia gorzki smak, autobus rusza w krótki rejs... Zdyszana biegnę z żartu w żart, z podróży w podróż, z wiersza w wiersz. I kocham, pragnę, tracę tak, jak by się chwilą stawał rok, jak gdyby świat wymykał mi się z rąk. To, co mam to radość najpiękniejszych lat; to, co mam, to serce, które jeszcze na wszystko stać. To, co mam, to młodość, której nie potrafię kryć, to wiara, że naprawdę umiem żyć - umiem żyć. Już jesień i latawców klucz, a w kinach tyle pustych miejsc. Z niedawnych zdarzeń ścieram kurz, babiego lata wątłą sieć, o i jestem wiatrem, śpiewam wiatr, i jestem łąką, trawy...
- LanguagePolish
- EnglishNo

